Έ! όχι να ταυτίζουμε το «τέλος της μεταπολίτευσης» με την δίκη Τσοχατζόπουλου...

Το «τέλος της μεταπολίτευσης» έχει ...διακηρυχτεί πολλές φορές από το 1974, που έπεσε η χούντα, μέχρι σήμερα, με κάποια άλλη αφορμή κάθε φορά.
Τώρα το έχουν επαναφέρει διάφοροι δημοσιογράφοι και τηλεπαρουσιαστές με την έναρξη της δίκης Τσοχατζόπουλου.
Έ! όχι, ρε παιδιά... Κάντε κράτει...
Η μεταπολίτευση (αν έγινε ποτέ... διότι υπάρχουν πολλοί που ισχυρίζονται και επιχειρηματολογούν πως ΔΕΝ έγινε...) σίγουρα δεν περίμενε να δικαστεί ο Άκης για να λήξει...
Προσωπική μου άποψη είναι πώς, αν και όχι "μεταπολίτευση" με τον ακαδημαϊκό ορισμό, ΚΑΤΙ έγινε τον Ιούλιο του 1974. Ίσως ένα είδος μιάς-κάποιας μεταπολίτευσης...
Οπότε σκέφτηκα να παραθέσω τα βήματα προς τη λήξη αυτού του "ΚΑΤΙ", όπως τα έχω σημειώσει -στον καιρό τους- στον "Παρατηρητή της Ηπείρου" κυρίως αλλά και στο "αντί" και άλλα έντυπα μέσα.
Και να παρουσιάσω και ένα «δημοψήφισμα» για να σημειώσετε εσείς την γνώμη σας σε σειρά ερωτημάτων.
1. Ίσως το «τέλος της μεταπολίτευσης» να ξεκίνησε, να προδιαγράφηκε, ήδη από το Σεπτέμβρη του 1974, που ο Καραμανλής επέβαλε την καλπονοθευτική Ενισχυμένη ΔΥΣαναλογική(*), με την «δικαιολογία» ότι η χώρα έπρεπε να αποκτήσει ισχυρή κυβέρνηση. Το τί σημαίνει αυτό, το εναντίον ποιού ήταν ισχυρή η κυβέρνηση και το πού μάς οδήγησαν οι απανωτές ισχυρές κυβερνήσεις της καλπονοθείας, τα ξέρουμε πλέον καλά τώρα...
2. Υπήρξε μετά ένα σύντομο φωτεινό διάλειμμα, με την αυτοοργάνωση των πολιτών εναντίον του ...γαλαζοαίματου κουράδα και της ανακτορικής καμαρίλας στο σχετικό δημοψήφισμα. Η ευχάριστη έκβαση όμως έχασε γρήγορα τη λάμψη της και εξανεμίστηκε το αίσθημα ευφορίας, όταν ο πανίσχυρος πλέον σε βουλευτικές έδρες Καραμανλής κατάθεσε το σχέδιο Συντάγματος. Ενός Συντάγματος αυταρχικού το οποίο ο Ανδρέας Παπανδρέου σε ανακοίνωσή του στις 23-12-1974 είχε χαρακτηρίσει ως «... προέκταση και επιφανειακή μόνον αλλοίωση του Συντάγματος Παπαδόπουλου». Η τότε Αριστερά (ΚΚΕ και ΚΚΕεσωτερικού) το απόρριψε κι αυτή αλλά ηπιότερα! Ήταν ...παραζαλισμένες οι κεφαλές τους και μουδιασμένα τα μέλη τόσο από την πρόσφατη νομιμοποίησή τους, όσο και από την εκλογική ήττα τους ως "Ενωμένη Αριστερά" στις εκλογές που είχαν προηγηθεί.
3. Μετά την πτώση του παρανοϊκού δικτάτορα "no.2", του Ιωαννίδη αναλώμασι της Κύπρου, είχε αναδυθεί «δυνατά» το αίτημα για δημοκρατική οργάνωση των κομμάτων. Προχουντικά τα κόμματα (πλην της ΕΔΑ...) ήταν καθαρά προσωποπαγή-αρχηγικά. Ούτε καταστατικό είχαν (πάλι πλην της ΕΔΑ...) ούτε τις ελάχιστες εσωτερικές διαδικασίες ούτε εκλεγμένα από τα μέλη τους όργανα... Έτσι ακόμα κι ο Καραμανλής μεταχουντικά είχε φτιάξει καταστατικό για το κόμμα του την Ν.Δ. Το ίδιο κι ο Α.Γ.Π. για το ΠΑΣΟΚ, το ίδιο τα υπόλοιπα κόμματα.
Παρά το ...ταρατατζούμ όμως, καθόλου δημοκρατικά δεν λειτούργησαν. Πραγματικά δημοκρατικά(**) εννοώ. Από τότε έως και σήμερα. Για φενακισμό πρόκειται. Κορυφαίο δείγμα της ...αθάνατης αρχηγικής νοοτροπίας και αυθαιρεσίας είχαμε στο ΠΑΣΟΚ την Άνοιξη του 1975: Στην Οργάνωση της Νεολαίας κάποια μέλη του Κεντρικού της Συμβουλίου είχαν βγάλει ένα κείμενο στο οποίο, μεταξύ άλλων, τόλμησαν -άκουσον, άκουσον!- να περιλάβουν και κάποιες φράσεις για «άνωθεν παρεμβάσεις» στη λειτουργία της. Ήταν η πλειοψηφία του Κ.Σ., 16 στους 25. Κι από ονόματα;;; Γράφτε: Νίκος Κωνσταντόπουλος, Πέτρος Ευθυμίου, Στέλιος Μπαμπάς κ.ά.
Με ...αστραπιαία ενέργεια -και υπό την κάλυψη του αρχηγού βέβαια...- οι υπόλοιποι 9 συνεδρίασαν από μόνοι τους και ...διέγραψαν την παραπάνω πλειοψηφία(***) του Κ.Σ. από την Οργάνωση!!!
Απαράμιλλα ...δημοκρατικό. Γέλασε κάθε παρδαλό κατσίκι βέβαια με την τόσο οφθαλμοφανή επιβεβαίωση των αιτιάσεων των «κομμένων»... αλλά ήταν αυτό που σχετικοποίησε μέχρι μηδενισμού την απαίτηση για δημοκρατική λειτουργία των κομμάτων. Στην Ν.Δ. έτσι κι αλλοιώς κανένας δεν πίστευε ότι υπάρχοντος Καραμανλή θα συνέβαινε κάτι τέτοιο. Το ίδιο διαφάνηκε πλέον καθαρά, για όσους βέβαια δεν είχαν κομματικές παρωπίδες, και για το νέο και ανερχόμενο τότε ΠΑΣΟΚ...
4. «Καπάκι» ήρθε το καραμανλικό "στιγμιαίο". Για τους νεώτερους θυμίζω ότι το 1975 ξεκίνησε η δίκη των χουνταίων για "έσχατη προδοσία". Αμέσως ανέκυψε το νομικό ζήτημα αν το αδίκημά τους ήταν "στιγμιαίο", η κατάλυση δηλαδή του -όποιου...- πολιτεύματος στις 21-4-67, ή διαρκές (επί 7 χρόνια), ο βιασμός δηλαδή των δικαιωμάτων των πολιτών και η ΚΑΤΑΛΗΣΤΕΥΣΗ του δημόσιου κορβανά από τους πρωτεργάτες του πραξικοπήματος και τα πολλά τσιράκια τους αλλά και από τους πολυπληθείς σφογγοκωλάριούς τους.
Με την καραμανλική παρέμβαση {υπό τύπον δήλωσης} ότι το αδίκημα ήταν "στιγμιαίο" συντάχθηκε «φυσικά» και η τότε δικαστική ηγεσία(****). Η σοβαρότερη «δικαιολογία» τους ήταν, πως, αν χαρακτηρίζονταν διαρκές, θά 'πρεπε να γίνουν πολλές δίκες και να πάνε φυλακή πλήθος τρωκτικών, οπότε θα δημιουργούνταν κοινωνικό πρόβλημα, διχασμός του λαού, εμπόδια στη μεταχουντική «ανασυγκρότηση»... Και η τραγική συνέπεια ήταν, πως, εκτός από τους πρωταίτιους και κάποιους -ελαχιστότατους- "κραγμένους" βασανιστές που δικάστηκαν και καταδικάστηκαν, να μην δικαστεί κανείς από τους διεφθαρμένους που είχαν φάει το καταπέτασμα υπό την χουντική ...αιγίδα. Ξεχάστηκε γρήγορα το ...«μπαλόσημο»...
Μην μάς παραξενοφαίνεται λοιπόν που υπάρχουν ακόμα -πολλοί!!!- συμπολίτες μας οι οποίοι νομίζουν (και το λένε ανοιχτά...) ότι η χουντική περίοδος ήταν «τουλάχιστον» ...αδιάφθορη.
Με το "στιγμιαίο" ξανάγινε αυτό που είχε γίνει μετά την Κατοχή με τους δοσίλογους και τους μαυραγορίτες. Η Ελλάδα ήταν η μόνη ευρωπαϊκή χώρα στην οποία καμμιά δίκη δεν έγινε, κανένας δεν τιμωρήθηκε για συνεργασία με τους ναζιστές ή/και για κερδοσκοπία κατά την διάρκεια της Κατοχής. Η «δικαιολογία» από την τότε Δεξιά ήταν παραπλήσια και την πέρασε ως «εύλογη» μέσα στο εμφυλιοπολεμικό κλίμα. Απόφυγε να τιμωρήσει τους «σάρξ εκ της σαρκός» της. Και με την, αθέλητη προφανώς, «βοήθεια» από τον "Τρίτο Γύρο" που είχε κηρύξει η ζαχαριαδική ηγεσία του ΚΚΕ, κατάφερε να τους επανεντάξει στην κοινωνία «άμωμους»... πολυδύναμους φάρους της ατιμώρητης προδοσίας, της ανηθικότητας, της σπέκουλας, της ανομίας.
5. Το τελειωτικό πάντως χτύπημα σε κάθε ελπίδα για εκδημοκρατισμό το έδωσε η παπανδρεϊκή αναθεώρηση Συντάγματος το 1985. Ο Ανδρέας Παπανδρέου, κραταιός μέσα και έξω από το κόμμα του, αναμφισβήτητος πλέον «ιδιοκτήτης» του ΠΑΣΟΚ αλλά και της κυβέρνησης, πήρε το αυταρχικό Σύνταγμα Καραμανλή, το οποίο είχε καταγγείλει ως ...παπαδοπουλικό, και το έκανε χειρότερο, αυταρχικότερο, ...παπαδοπουλικότερο. Καθιέρωσε αυτό που «κομψά» αποκαλείται "πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα", δηλαδή "ενός ανδρός αρχή". Και διατήρησε ...«φυσικά» την καλπονοθευτική Ενισχυμένη ΔΥΣαναλογική, που παράγει "ισχυρές" κυβερνήσεις, δηλαδή πανίσχυρους, δηλαδή ανεξέλεγκτους, άρα διεφθαρμένους(*****), πρωθυπουργούς..., ανεξέλεγκτες, άρα διεφθαρμένες, κυβερνήσεις τους, ανεξέλεγκτους, άρα διεφθαρμένους, υπουργούς και παρατρεχάμενους, που τίποτε δεν μπόρεσε να σταθεί στον καταστροφικό δρόμο τους.
6. Όσα άλλα ακολούθησαν επί Μητσοτάκη, Σημίτη, Καραμανλή Β', Παπανδρέου Γ'... ήταν μεν τραγικά από δημοκρατική άποψη αλλά δεν ήταν αυτά που σήμαναν το «τέλος της μεταπολίτευσης», διότι, κατά την ...σεμνοταπεινή μου γνώμη, την ...αρχή της δεν την είδαμε ποτέ.
7. Άντε και «εις άλλα με υγείαν»... και μην παραλείψετε να ψηφίσετε στο δημοψήφισμα που σκάρωσα!
- - - - - - - - - - - - - - - - -
(*) Η Ενισχυμένη ΔΥΣαναλογική εκτός από τις βουλευτικές έδρες που κλέβει από τα άλλα κόμματα και τις δίνει στο πρώτο, δημιουργεί και προσδοκίες ρουσφετιού από το όποιο κόμμα «φαίνεται» να παίρνει κυβέρνηση. Άρα ροή ψήφων προς αυτό. ΔΙΠΛΗ νόθευση λοιπόν, άμεση και έμμεση!
(**) Περιγραφή του δείτε στο μπλογκ "Για μιά αριστερή Αριστερά" {aristeriaristera.blogspot.gr}
(***) Αργότερα ίδρυσαν την "Σοσιαλιστική Πορεία" που έλαβε μέρος στις εκλογές του 1977 στα πλαίσια της "Συμμαχίας των 5".
(****) Διορισμένη από την πολιτική ηγεσία «φυσικά»... κατά το αυταρχικό, αναχρονιστικό μας Σύνταγμα, που ούτε την "Διάκριση των 3 Εξουσιών" δεν προβλέπει. Αν κανείς τυχόν ενοχλείται από τους χαρακτηρισμούς, ας διαβάσει το "πράσινο βιβλιαράκι" του ΠΑΣΟΚ, που εκδόθηκε το 1975... Αν δεν το έχει, να τού το στείλω...
Αυτός που διαμαρτυρήθηκε έντονα για το "στιγμιαίο" (και την πλήρωσε άσχημα με κάτι μήνες στην "ψειρού") ήταν ο Νίκος Ψαρουδάκης. Στην εφημερίδα του είχε δημοσιεύσει ένα άρθρο με τίτλο: "Διαρκές και το δικό σας έγκλημά σας, κύριοι Αρεοπαγίτες"... Τον κυνήγησαν άμεσα «φυσικά»...
(*****) Πολιτικά ή οικονομικά... ή και τα δυό... Κι έτσι πλάκωσαν οι κοσκωτάδες κι οι κουτσόγιωργες, τα «νέα τζάκια», τα λαμόγια, οι τζοχατζόπουλοι κι οι νεονάκηδες, οι παπαντωνίες κι οι σμπώκοι, οι νταβατζήδες, οι εφραίμηδες, οι βουλγαρακέοι, οι λαυρεντιάδηδες και οι άλλοι «ών ουκ έστιν αριθμός»... ούτε τσίπα...
+ - + - + - + - + - + - + - + - + - + - + -+ - + - + - +
Τα ερωτήματα του Δημοψηφίσματος
+ - + - + - + - + - + - + - + - + - + - + -+ - + - + - +

Πριν 2 μήνες έγραψα ...«mind the trap» τώρα ήρθε και η επίσημη επιβεβαίωση !

Με την προωθούμενη μείωση του φόρου μεταβίβασης ακινήτων...
Την ώρα που αυξάνουν ΟΛΟΥΣ τους άλλους φόρους!

Primum vivere et deinde ...œconomare

Αυτό είναι το μήνυμα των ιταλικών εκλογών...
Όσα άλλα ακούτε, άσχετα μ' αυτό, είναι πολιτικάντικα ή παπαγαλίστικα φληναφήματα.

Πείτε κι εσείς την γνώμη σας.
Πιο διεξοδική άποψη θα έχετε από μένα αργότερα σήμερα ή αύριο-μεθαύριο.

«Εμείς σάς ταΐζαμε τόσα χρόνια... Δεν θα ξεπουλήσετε τώρα σε άλλους! Ή γιατί ΔΕΝ θα γίνει η ...Qatarαμένη «επένδυση»

Την άποψή μου για το πώς εννοούν τις «επενδύσεις» και την «αξιοποίηση» του δημόσιου πλούτου, τα γαλαζοπράσινα νεοσυντηρητικά σκαθάρια την έχω εκθέσει εδώ και στο άλλο μου μπλογκ(*) αναλυτικά και πολλές φορές. 
Δεν θα σάς (ξανα)κουράσω, μόνο το «ζουμί» θα επαναλάβω: Ως ξεπούλημα "μπιρ-παρά" το βλέπουν. Και δυστυχώς το κάνουν κιόλας, εκμεταλλευόμενοι την ανυπαρξία ισχυρής λαϊκής αντίδρασης. Για το "πόθεν" η ανυπαρξία έχω επίσης ξαναγράψει αλλά και θα εκθέσω τις απόψεις μου σε άλλο άρθρο.
Τώρα δυό λόγια για το ...Qatarαμένο σαμαρικό ...ταρατατζούμ.
ΚΑΙ ήξερε ο πρωθυπουργός μας ότι τίποτε δεν θα βγεί (εκτός από μερικές προπαγανδιστικές μπαρούφες του Ρεντίκογλου...) ΚΑΙ -πιθανότατα- για εντελώς άλλο σκοπό πήγε εκεί.
Παραθέτω δυό άρθρα που "συνέλεξα" αυτές τις μέρες: Ένα από το http://www.newsbomb.gr, που καλύπτει το πρώτο σκέλος, και ένα άλλο του γνωστού δημοσιογράφου Γ. Δελαστίκ, που καλύπτει το δεύτερο. Οι υπογραμμίσεις δικές μου.

Μηδενικό ενδιαφέρον και αρνητικό κλίμα για επενδύσεις

Κατέρρευσαν οι πολιτικοί και επικοινωνιακοί χειρισμοί της κυβέρνησης, με αφορμή τα αναμενόμενα αποτελέσματα της επίσκεψης του πρωθυπουργού στο Κατάρ.

Η επίσκεψη κατέδειξε μία ζοφερή πραγματικότητα αλλά και την αδυναμία του Μαξίμου να συνειδητοποιήσει ότι η Ελλάδα, στην κατάσταση που είναι σήμερα,πολύ δύσκολα θα υποδεχθεί ουσιαστικές επενδύσεις.

Και όταν λέμε ουσιαστικές επενδύσεις, εννοούμε κεφάλαια που θα επενδυθούν στην Ελλάδα,θα αποφέρουν δημόσια έσοδα και θα δημιουργήσουν ανάπτυξη και απασχόληση.

Κανείς δεν θα έρθει σε μία χώρα καθημαγμένη, με τη ζήτηση στο ναδίρ και τον κίνδυνο κοινωνικής ανάφλεξης να είναι ορατός.

Κανείς δεν θα έρθει σε μία χώρα, με τόσο υψηλούς φορολογικούς συντελεστές, με γραφειοκρατία και πολιτική αστάθεια που τροφοδοτείται από το διχασμό της ελληνικής κοινωνίας.

Κανένα κρατικό ή ιδιωτικό fund δεν θα έρθει να επενδύσει σε μία χώρα που έχει μετατραπεί σε προτεκτοράτο των Γερμανών, αφού όλοι θα ξέρουν ότι στον ενδεχόμενο επιχειρηματικό ανταγωνισμό, οι εταιρείες γερμανικών συμφερόντων θα είναι πάντα ένα βήμα πιο μπροστά.

Η Τουρκία κατάφερε να ξεπεράσει την κρίση πολύ γρήγορα, ασκώντας δική της νομισματική πολιτική, κάτι που εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε.

Ο τότε Υπουργός Οικονομικών Κεμάλ Ντερβίς διέκοψε το πρόγραμμα του ΔΝΤ που εφαρμοζόταν στη χώρα και υιοθέτησε μία επιθετική πολιτική.

Προσέλκυσε αραβικά κεφάλαιο που επενδύθηκαν κατά συρροή σε κρατικές επιχειρήσεις,δημόσια ακίνητα μέσα από διακρατικές συμφωνίες. Η Τουρκία δεν είναι μέλος της Ε.Ε, οπότε δεν δεσμεύεται με υποχρέωση διενέργειας διαγωνισμών για τις ιδιωτικοποιήσεις. Προχώρησε σε διακρατικές συμφωνίες-εξπρές με Αραβικές χώρες και είδε να εισρέει ζεστό χρήμα.

Το Κατάρ, όπως αντιλήφθηκε και ο κ. Σαμαράς αλλά και οι περισσότεροι Έλληνες επιχειρηματίες, θέλει διακρατικές συμφωνίες για να έρθει να επενδύσει κεφάλαια στην Ελλάδα, δεν προτίθεται να μπει σε διαγωνιστικές διαδικασίες. Οι Καταριανοί γνωρίζουν την ισχυρή επιρροή που ασκεί το Βερολίνο στην Αθήνα και θεωρούν εκ προοιμίου χαμένη υπόθεση τη συμμετοχή τους σε αυτή τη διαδικασία.

Το Κατάρ, επιθυμεί διακρατικές συμφωνίες, αναζητώντας ειδική μεταχείριση σε φορολογικά θέματα αλλά και στην παράκαμψη της γραφειοκρατίας προκειμένου να επενδύσουν άμεσα ζεστό χρήμα.

Αυτό ήθελαν και για το Ελληνικό και όταν αντιλήφθηκαν ότι τις αποφάσεις τις παίρνουν άλλοι και όχι η Ελληνική κυβέρνηση, έκαναν πίσω.

Το πόσο πρόχειρα σχεδιασμένη ήταν η επίσκεψη Σαμαρά στο Κατάρ φάνηκε από το γεγονός της έλλειψης στοιχειώδους προετοιμασίας έστω και για την οριστικοποίηση της συμφωνίας για ένα κοινό ταμείο στήριξης ΜΜΕ.

Θα μπορούσαν να έχουν υπάρξει συνεννοήσεις και ο Πρωθυπουργός να πάει απλά να υπογράψει τη συμφωνία. 

Ούτε αυτό έγινε. Και το πιο αποκαλυπτικό της προχειρότητας και της τσαπατσουλιάς ήταν η απουσία της Ελληνίδας πρέσβεως, που έκανε χρήση...αδείας ενώ ο Πρωθυπουργός επισκεπτόταν το Εμιράτο.

Στην αγωνία του το Μαξίμου να εμφανίσει κάποια αποτελέσματα και να μετριάσει την εικόνα ενός αποτυχημένου ταξιδιού, που υποτίθεται θα έφερνε επενδύσεις, διαρρέει ότι συζητήθηκε επένδυση για τη δημιουργία ενός μεγάλου πλωτού σταθμού υγροποιημένου αερίου στη Β.Ελλάδα.

Στην πραγματικότητα η ευκαιρία αυτή υπήρχε αλλά χάθηκε με τη ματαίωση της επένδυσης στον Αστακό, εκεί που ενεπλάκη το οικογενειακό περιβάλλον του κ.Παπανδρέου και κάποιοι άλλοι με τα γνωστά αποτελέσματα.

Επιπλέον η Τουρκία ετοιμάζει μία ανάλογη επένδυση και είναι γνωστό ότι διατηρεί προνομιακές σχέσεις με το Εμιράτο.

Διαβάστε περισσότερα στο: http://www.newsbomb.gr/politikh/story/275146/nayagio-sto-katar#ixzz2JddYUyqh

Για τον ΕΡΝΤΟΓΑΝ πήγε στο ΚΑΤΑΡ ο Αντ. ΣΑΜΑΡΑΣ

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Κυβερνητικό παραμύθι για... «ξεκάρφωμα» αποδείχθηκαν τελικά οι επενδύσεις που δήθεν θα επεδίωκε ο πρωθυπουργός με το ταξίδι του στο Κατάρ! Ολο το «κόλπο» ήταν στημένο για να πραγματοποιηθεί η μυστικά στημένη και προετοιμασμένη συνάντηση του Αντώνη Σαμαρά με τον Τούρκο ομόλογό του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε ένα περιβάλλον απολύτως αδιαπέραστο για τους δημοσιογράφους, όπου μόνο οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ και του Ισραήλ γνωρίζουν επακριβώς το περιεχόμενο των όσων διημείφθησαν μεταξύ των δύο ανδρών ...καλύτερα ίσως και από τους ίδιους!

Πέρα από τις ασήμαντες κοινοτοπίες που ανακοινώθηκε επισήμως ότι απασχόλησαν τον Ερντογάν και τον Σαμαρά και οι οποίες αποσκοπούν στο να θολώσουν τα νερά, ο στόχος της συνάντησης ήταν εντελώς διαφορετικός και πολύ σημαντικός: Η υπονόμευση των ρωσικών σχεδίων για το φυσικό αέριο στη νοτιοανατολική Ευρώπη, όσο φυσικά αυτό εξαρτάται από την Ελλάδα, κατ' απαίτηση των ΗΠΑ! Η ποιοτική διαφορά μεταξύ των δύο χωρών είναι ότι η μεν Τουρκία ωφελείται και αναβαθμίζεται από τα αμερικανικά σχέδια, η δε Ελλάδα κερδίζει λίγα πράγματα και ζημιώνεται πολύ περισσότερο.

Από ό,τι φαίνεται πάντως ο Αντώνης Σαμαράς δεν έχει καμιά αντίρρηση πλέον σε τέτοιες ρυθμίσεις, ακόμη κι αν αυτές συνεπάγονται μεγαλύτερη ενεργειακή πρόσδεση της Ελλάδας στον μεγαλύτερο εχθρό της, την Τουρκία. Αλλωστε η πατριδοκάπηλη ρητορική του Αντώνη Σαμαρά, πάνω στην οποία έχτισε την πολιτική του καριέρα, ανήκει ανεπιστρεπτί στο παρελθόν από τότε που κάθισε στον πρωθυπουργικό θώκο. Επιστρέφοντας όμως στα γεγονότα, το θέμα της συζήτησης Ερντογάν - Σαμαρά ήταν η προώθηση της κατασκευής του αγωγού φυσικού αερίου TAP, που υποστηρίζει με πάθος η κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Πρόκειται για έναν αγωγό που θα μεταφέρει αέριο από το Αζερμπαϊτζάν μέσω Τουρκίας, Ελλάδας, Αλβανίας και από εκεί υποθαλάσσια στην Ιταλία δια της Αδριατικής - εξ ου και το όνομα του αγωγού (TAP είναι στα αγγλικά τα αρχικά των λέξεων Trans-Adriatic Pipeline, Δι-αδριατικός Αγωγός). Στο αζερινό φυσικό αέριο έχουν πολύ μεγάλα συμφέροντα αμερικανικές ενεργειακές εταιρείες και η κατασκευή του αποσκοπεί φυσικά πρωτίστως στην αποκόμιση κερδών από τις επιχειρήσεις των ΗΠΑ, αλλά και στην υπονόμευση της κατασκευής του νότιου κλάδου του ρωσικού αγωγού φυσικού αερίου Νότιο Ρεύμα (South Stream), ο οποίος θα μετέφερε ρωσικό φυσικό αέριο μέσω Βουλγαρίας και Ελλάδας στην Ιταλία με υποθαλάσσιο αγωγό από την Ηπειρο στο Μπρίντιζι. Αν όντως κατασκευαστεί ο TAP, δεν υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα να περάσει από την Ελλάδα ο ρωσικός αγωγός.

Οπως ανέφερε μάλιστα χθες στο ρεπορτάζ της η «Εφημερίδα των Συντακτών», λίγες ώρες πριν ξεκινήσει για το Κατάρ ο Αντώνης Σαμαράς, πραγματοποιήθηκε -και μάλιστα χωρίς να ανακοινωθεί!- σύσκεψη στην Αθήνα με τους εκπροσώπους της εταιρείας που διαχειρίζεται τα θέματα του TAP, με τη συμμετοχή εκ μέρους της κυβέρνησης του υπουργού Εξωτερικών Δ. Αβραμόπουλου και των υφυπουργών Ανάπτυξης και Ενέργειας Ν. Μηταράκη και Μ. Παπαγεωργίου.

Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς πήγε στο Κατάρ για να προσφέρει γη και ύδωρ στους Αμερικανούς και να «πουλήσει» τους Ρώσους. Είναι εξαιρετικά ανήσυχος από το γεγονός ότι στα μάτια του Λευκού Οίκου αυτός και η κυβέρνησή του θεωρούνται -και δικαίως- τυφλό όργανο των Γερμανών, πράγμα που ωθεί την κυβέρνηση των ΗΠΑ να κάνει ανοίγματα προς τον Αλέξη Τσίπρα. Αυτό όμως δεν προοιωνίζεται τίποτα καλό για το πολιτικό μέλλον του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος προφανώς αποφάσισε, για να εξευμενίσει τους Αμερικανούς, να υπηρετήσει τα αμερικανικά συμφέροντα στον ενεργειακό τομέα, διαρρηγνύοντας αντικειμενικά τις σχέσεις του με τη Μόσχα. Ετσι βέβαια, αντιγράφει και σε αυτόν τον τομέα τον Γιώργο Παπανδρέου, τον οποίο παλιότερα κατακεραύνωνε.

Περιττό φυσικά να τονιστεί ότι η προώθηση του αγωγού TAP αμερικανικών συμφερόντων και η εγκατάλειψη του ρωσικού αγωγού Νότιο Ρεύμα θα έχουν αναπότρεπτα σοβαρές επιπτώσεις και στις επιλογές που θα κάνει ο Αντ. Σαμαράς ως προς το αν θα πουλήσει τις προς ιδιωτικοποίηση κρατικές εταιρείες ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ στους Ρώσους ή σε εταιρείες πίσω από τις οποίες κρύβονται αμερικανικά συμφέροντα. Αυτό θα φανεί πολύ σύντομα, αν και οι απαντήσεις που θα δοθούν από την κυβέρνηση Σαμαρά έχουν ήδη αρχίσει να προδιαγράφονται με αυτό το εξαιρετικής πολιτικής σημασίας ταξίδι του πρωθυπουργού της Ελλάδας στο Κατάρ - ιδίως για όσους γνωρίζουν τι είναι πραγματικά το Κατάρ!(**)

- - - - - - - - - - - 

(*) http://nalambis.blogspot.gr

(**) Δικιά μου «έρευνα»: Το Κατάρ είναι ένα εμιράτο του περσικού κόλπου (προεξοχή της αραβικής χερσονήσου) με έκταση και πληθυσμό όσο περίπου η Κύπρος (~10 χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα και κάπου 800 χιλιάδες κατοίκους) αλλά με 5πλάσιο ΑΕΠ, λόγω πετρελαίου, φυσικά. Ως πολίτευμα έχει την απόλυτη κληρονομική μοναρχία. Ελέω ...Αλλάχ πιθανώς είτε ελέω των άγγλων αποικιοκρατών που φεύγοντας μετάτρεπαν σε ...γαλαζοαίματο κάποιον τοπικό παράγοντα «του σκοινιού και του παλουκιού»...

"Mind the trap"... έρχεται ...gap(α-γκούπα) «Η ιδιοκτησία είναι κλοπή» κατά τον Προυντόν... ή ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΚΛΟΠΗ κατά την κυβέρνησή μας

Μην τα πάρετε ως ιδιοτέλειά μου όσα θα διαβάσετε... Τυγχάνω ακτήμων... Σκέφτομαι βέβαια να φτιάξω κι εγώ ένα "Ε9" στην φετεινή φορολογική δήλωσή μου και να γράψω κάτι χέρσα από 50ετίας χωράφια στο χωριό, άνευ τίτλων κυριότητας από πάπου προς πάπου.
Θα είναι κάτι σαν νομιμοποίηση... κάτι σαν υποκατάστατο τίτλου ιδιοκτησίας.
Η τριπλέτα, που -ελέω θεού κατά τον πρωθυπουργό- μάς κυβερνάει εδώ και κάτι μήνες και που -ως ...διπλέτα- μάς κυβερνούσε σαράντα χρόνια, χωρίς να καταφέρει να συνταχθεί Εθνικό Κτηματολόγιο, παρότι ...καταβροχθίσθηκαν δισεκατομμύρια ελληνικά και κοινοτικά λεφτά, σκέφτεται να φορολογήσει τα πάντα.
Ακόμα κι αυτά τα "σχολάζοντα" και ξεχασμένα χωράφια... Και μάλιστα θα τα φορολογεί επαναληπτικά από χρόνο σε χρόνο. Έχει προσχωρήσει στις ιδέες του (αναρχικού) Προυντόν η τριπλέτα...
Ελαφρώς, ελαφρότατα όμως θα τα φορολογήσει στην αρχή. Για να σπεύσουν να τα δηλώσουν κάτι εκατοντάδες χιλιάδες -αν μη εκατομμύρια- ελλήνων «ιδιοκτητών» σαν εμένα.
Πιθανότατα το σύνθημα θα είναι το παλιότερο «άμα το δηλώσεις, θα το σώσεις»...
Και η φορολογία θα είναι ελάχιστη, πολύ μικρότερη από το κόστος να πάς με μάρτυρες στο Δικαστήριο, να γίνει πράξη αναγνώρισης της ιδιοκτησίας σου, να μεταγραφεί μετά στο Υποθηκοφυλακείο το ακίνητο κλπ κλπ...
Όμως... «πίσω έχει η αχλάδα την ουρά»!
Το καταγγέλω από τώρα για να μέ ανακηρύξετε ΠΡΟΦΗΤΗ εν καιρώ:
Ο φόρος θα αυξηθεί -πιθανώς απότομα- σε λίγο χρονικό διάστημα.
Θα τον αυξήσουν όμως όχι τόσο για να εισπράξουν περισσότερα και να κλείσουν κάποιες δημοσιονομικές "τρύπες"...
ΟΧΙ.
Ο ανομολόγητος στόχος τους, ως «καλών» ξεπουλητών της χώρας στους ξένους «επενδυτές», είναι να μάς φέρουν στο "αμήν" με τα "σχολάζοντα", να κάνουν δυσβάστακτη την διατήρησή τους ως ιδιοκτησίας από εμάς και να μάς εξαναγκάσουν έμμεσα να τα πουλήσουμε κι αυτά «μπιρ-παρά» -όπως κάνουν οι ίδιοι, ως τριπλέτα, με τα δημόσια...- στους «σωτήρες» μας. Στους «σωτήρες» που θα «επενδύσουν», θ' ανοίξουν επιχειρήσεις, θα βρει δουλειά ο κοσμάκης, θα μειωθεί η ανεργία, θα υπάρξει «ανάπτυξη»...
Και δεν στοχεύουν βέβαια στα δικά μου παλιοχώραφα στην πανέμορφη αλλά ...«επενδυτικώς αδιάφορη» Σκλίβανη...
Υπάρχουν τεράστιες άγονες και χέρσες ιδιωτικές εκτάσεις, στα νησιά μας κυρίως... Οι οποίες είτε δεν δίνονται για πώληση είτε, όταν δίνονται, το αιτούμενο αντάλλαγμα δεν είναι «μπιρ-παρά»... Αυτό όμως θα αλλάξει, αν χρόνο με το χρόνο πρέπει να πληρώνεται "φόρος ιδιοκτησίας", "τέλος ιδιοκτησίας", "εισφορά ιδιοκτησίας" κλπ κλπ...
«Δεν είν' αλάργα το σκοτάδ', κλείσ' τα μάτια να το δείς»... έλεγε η μάνα μου... 
Μόλις το δείτε, κάντε το χρέος σας και ανακηρύξτε με προφήτη...

«Τί χρείαν έχομεν (ετέρων) μαρτύρων»;;;

του Ηλία Μακρή στην "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

Για όσους τυχόν «δεν έπιασαν το υπονοούμενο», ίσως τους βοηθήσει το ακολουθούν "γλωσσάρι":

1. Φουστανέλλα και φέσι με φούντα = έλληνας... ελληνικός λαός γενικότερα

2. Εκείνο το ημιελλειπτικό ιπτάμενο πράμμα παριστά το boomerang των πανάρχαιων αυστραλών, των aborigines, το οποίον είναι ένα κοφτερό εργαλείο/όπλο κυνηγίου που, αν δεν πετύχει το στόχο του ξαναγυρίζει {λόγω αεροδυναμικού σχήματος} σ' αυτόν που το πέταξε.

Είχαν μυαλό οι ...άξεστοι aborigines. Και καθόλου λεφτά/κόπο για πέταμα...

Γίνατε μήπως σοφώτεροι, σοφώτερες, ...σοφωτεράκια;;;

Αν ναί, πολύ χαίρομαι!

Αν όχι, καλές γιορτές... και...

«πάλι με χρόνους, με μνημόνια, πάλι θα μάς ξεπουλάνε»
- - - - - - - - - - - - - - -
Σ.Σ.
Το γιατί μιμούνται τους aborigines οι ευρωπαίοι συνέταιροι/επικυρίαρχοί μας είναι ένα από τα μυστήρια της φύσεως. Ας μάς το εξηγήσει η κυβερνώσα τρόϊκα εσωτερικού.

«Μιά εικόνα... χίλιες λέξεις» ή... ένα σκίτσο... ολόκληρο "άρθρο"

του Ανδρέα Πετρουλάκη στην "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

Είπε ο Λαφαζάνης «Ναί! δεν είμαστε έτοιμοι να κυβερνήσουμε» αλλά προηγούνταν η φράση του «αν είναι να κυβερνήσουμε, όπως κυβερνήσατε εσείς 37 χρόνια»...
Βγάλτε τα συμπεράσματά σας για το "ποιόν" του ...Γατόπουλου(*) και των χρυσωμένων παπαγαλακίων του, που πήραν τη μισή δήλωση και την διαλάλησαν urbi et orbi, ως "αιχμή του δόρατος" εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ...

Υ.Γ.
Τα περί τειχών δεν τα ξέχασα. 
Μου έπεσε όμως πολλή δουλειά στο λαχανόκηπό μου (κι αλλού...). Χτες ακόμα μάζευα πιπεριές! Κι έχουν ακόμα λουλούδια, παρά τις καταιγίδες που προηγήθηκαν. Θα έχω κι άλλη σοδειά! Και μιλάμε για κανονικό, παραδοσιακό κήπο, έ! Όχι θερμοκήπιο...
Σκέφτομαι να αναπτύξω τα περί τειχών, μόλις πέσει ο Σαμαράς. Που ελπίζω -και εσείς να κάνετε το ίδιο!- να πέσει σύντομα. Ίσως κι αυτή τη βδομάδα, όπως και το ...συνεταιράκι του πέρσυ, ακριβώς την ίδια βδομάδα...
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
(*) ή ...Ρηγματίδης, αν προτιμάτε... Διότι "kedi" σημαίνει γάτα στα τούρκικα και "gedik" ρήγμα. Το "oglu", ως γνωστόν, σημαίνει γιόκας ή -όπουλος, -ίδης, -ιάδης κλπ ελληνιστί... Διαλέγετε και παίρνετε...
Καταλάβατε τώρα για ποιό ...σαμαριτάκι μιλάω...

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ μεγάλα κ' υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.

Έτσι είδε την κατάσταση ο Μεγάλος Αλεξανδρινός Ποιητής μας. Το 1897.
ΤΕΙΧΗ.
Τα μεγαλόλιθα «κυκλώπεια» τείχη των Μυκηνών. Τα ξύλινα «τείχη» του Θεμιστοκλή. Το μακρύτατο σινικό. Τα πανύψηλα μεσαιωνικά...
Τείχη για να κρατήσουν έξω τους εχθρούς και μέσα τους υπηκόους...
Τείχη...
Μάλλον δεν εννούσε αυτά ο ποιητής.
Ας κάνω μερικές εικασίες.
- Επειδή η πιό αρχαία φυλετική διάκριση, αυτή που στηρίζεται στο χρώμα του δέρματος, δεν πρέπει να ήταν πολύ έντονη στην Αίγυπτο της εποχής του, ίσως εννοούσε τα τείχη του κοινωνικού αποκλεισμού. Τα τείχη που όρθωναν οι προνομιούχοι (σε χρήμα...) μπροστά στους μη προνομιούχους. Ο ίδιος όμως μάλλον στην πρώτη κατηγορία συγκαταλέγονταν...
- Ή πάλι μπορεί να ήταν θρησκευτικά. Σκέφτομαι όμως πως οι χριστιανοί λίγοι πρέπει να ήταν τότε εκεί και δεν θα προκαλούσαν τους μουσουλμάνους να χτίσουν τέτοια τείχη. Κι οι εβραίοι το ίδιο.
- Κι οι γραμματισμένοι επίσης λίγοι, αναλογικά, πρέπει να ήταν. Άρα ούτε και τέτοια τείχη είναι πιθανόν να τον ενέπνευσαν.
- Εθνικά;;; Χμ... Σαν δύσκολο το βλέπω. Στην αποικιακώς κυβερνώμενη τότε Αίγυπτο, δεν νομίζω ότι η ελληνική παροικία δημιουργούσε αισθήματα εθνικών διακρίσεων, και πολύ περισσότερο αποκλεισμού, είτε στους αυτόχθονες Αιγύπτιους είτε στους αποικιοκράτες...
- Τέλος η κατά το επικρατούν εκεί Ισλάμ έντονη υποβάθμιση των γυναικών μάλλον δεν είναι αυτό που απασχολούσε τον ποιητή.
Ποιά ΤΕΙΧΗ λοιπόν εννοούσε;;;
Να ήταν όλα τα παραπάνω αλλά από λίγο το καθένα;;;
Μπορεί.
Όπως όμως μπορεί, παρότι αναφέρεται σε άλλους ως "χτίστες", να εννοούσε αυτό που έγραψε μετά από 14 χρόνια στην "ΙΘΑΚΗ":
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες την ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

Μπορεί, μπορεί, μπορεί...
Μπορεί απλώς να έγραψε μια ...προφητεία.  Μια προφητεία αέναα επαληθευόμενη στις κοινωνίες μας.
Ας τον αφήσουμε λοιπόν ήσυχο κι ας δούμε τα τείχη της "σήμερον ημέρας" μας.
- Κοινωνικά
- Πολιτικά και πολιτικάντικα
- Εθνικά και ...εθνοπρεπή
- Φυλετικά
- Οικονομικά και οικονομίστικα
- Φύλου
- Θρησκευτικά και ...θεουσικά
- Ιστορικά και ιστοριοπληκτικά
- Ανασφάλειας και φοβικά
- Χατήρ' τ' μιανού, χατ'ηρ' τ' αλλ'νού, άφ'σα τουν άντρα μ' χουρίς πιδί.
- Σσσσσσσ... Οι τοίχοι έχουν αυτιά!
- Ατομισμού, ωχαδερφισμού, εγωϊσμού
«Ανεπαισθήτως μ' έκλεισαν από τον κόσμον έξω»

{αναπτύσσονται οσονούπω... Τώρα πάω στο λαχανόκηπό μου}

Τυφλός οδηγός ταξί στις Βαλεαρίδες Νήσους

Όπως αποκάλυψαν κύκλοι της ισπανικής κυβέρνησης στην έγκριτη εφημερίδα "Ελ Παΐς", στην αυτόνομη επαρχία των Βαλεαρίδων Νήσων συνελήφθη μεγαλοϊδιοκτήτης-οδηγός ταξί ο οποίος έπαιρνε επί χρόνια κοινωνικό επίδομα ...τυφλότητας 100%.
Το γεγονός ετάραξε την κοινωνία της Μαγιόρκας και πυροδότησε ευρύτερη έρευνα για το πώς εκδίδονται τα πιστοποιητικά τυφλότητας στο νησί, όπου οι επιδοτούμενοι τυφλοί εμφανίζονται σε τριπλάσιο ποσοστό  από την υπόλοιπη χώρα.
Εκτός αυτού, σχολίαζαν οι κύκλοι, ο ενλόγω μεγαλοϊδιοκτήτης-οδηγός ταξί, Χουάν Ντελφράνκο Αθνάρ, εκμεταλλευόμενος το κλειστό επάγγελμά του είχε σωρεύσει κεφάλαια ως καταθέσεις στην Τράπεζα "ΒΑΝΚΙΑ", τα οποία ξαφνικά τα απέσυρε προκαλώντας έτσι τεράστιο πρόβλημα στην τράπεζα αυτή, το οποίο, λειτουργώντας ως χιονοστιβάδα, αναστάτωσε όλο το τραπεζικό σύστημα της χώρας και έκανε την τρόϊκα των Διεθνών Οίκων Αξιολόγησης να το υποβαθμίσουν στέλνοντας τα επιτόκια δανεισμού της στα ύψη.
Έτσι η κυβέρνηση Ραχόϊ, όπως υποστηρίζουν οι κύκλοι της, είναι υποχρεωμένη να λάβει σκληρότατα «διαρθρωτικά» και οικονομικά μέτρα λιτότητας:
1. Κατάργηση των δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα.
2. «Οριζόντια» περικοπή των συντάξεων κατά 40%.
3. Απορρύθμιση-ελαστικοποίηση της εργασίας με κατάργηση των εργατικών δικαιωμάτων που κάνουν την χώρα μη ανταγωνιστική. Σ' αυτό το πνεύμα εντάσσεται η αναστολή επ' αόριστο της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και η περικοπή των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων κατά 33.33%.
4. Ευρείες αποκρατικοποιήσεις-αξιοποιήσεις από τις οποίες δεν αποκλείεται ακόμα και η εκχώρηση σε Διεθνή Επενδυτικό Όμιλο του του "φιλέτου" των Βαλεαρίδων, του 3ου νησιού του συμπλέγματος, της Ίμπιτζας δηλαδή, κίνηση η οποία θα βελτίωνε σε σημαντικό βαθμό το ισοζύγιο εσόδων-εξόδων του ισπανικού κράτους. Εξετάζεται επίσης η ανάθεση (με ΣΔΙΤ) της διαχείρισης των Μουσείων και αρχαιολογικών χώρων της χώρας στην ιδιωτική πρωτοβουλία, όπως και η αναβίωση-εκχώρηση των ταυρομαχιών.
5. Αύξηση του ΦΠΑ κατά πέντε μονάδες, ώστε να μειωθεί η αλόγιστη κατανάλωση και άνοιγμα των φαρμακείων την Τετάρτη το απόγευμα για να σταματήσει η δυσλειτουργία του κλάδου, που επιβαρύνει το Εθνικό Σύστημα Υγείας, διογκώνοντας στο διπλάσιο την φαρμακευτική δαπάνη.
6. Ανανέωση των αποθεμάτων σε λαστιχένιες σφαίρες, χημικά, αντιασφυξιογόνες μάσκες, ασπίδες, μπότες, κλομπς και λοιπού εξοπλισμού των Αστυνομικών Δυνάμεων Καταστολής, ώστε να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν το αναμενόμενο κύμα διαμαρτυριών, το οποίο εμφανίζεται να εμψυχώνει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ως μορφή - κόμμα

Mε  πλήρη τίτλο:
"Αναζητώντας κομματική μορφή για τον ΣΥΡΙΖΑ»
και υπότιτλο:
"Αναγκαία η άμεση και ουσιαστική «εισβολή» του λαϊκού στοιχείου στο συμμαχικό σχήμα"
ο Ρούντι Ρινάλντι δημοσίευσε προχτές στον "Δρόμο της Αριστεράς" {www.edromos.gr} άρθρο με τις απόψεις και τις προτάσεις του για την μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ.
Πιο λεπτομερείς εξειδικευμένες δικές μου θα βρείτε εδώ σύντομα.

Η συζήτηση έχει ανοίξει. Αναζητείται το πώς και με ποιον τρόπο θα γεννηθεί μια νέα μορφή κόμμαξτος για τον ΣΥΡΙΖΑ. Η ανάγκη επιβάλλει να βρεθεί μια απάντηση και αυτή δεν μπορεί να έρθει από τα εγχειρίδια του παρελθόντος, ούτε από καμιά αντιγραφή, ξεπατικωτούρα άλλων εμπειριών. Βεβαίως, πρέπει να μάθουμε και να αφομοιώσουμε ό,τι καλύτερο από άλλες εμπειρίες αλλά να επικεντρωθούμε στο πρόβλημα που πρέπει να λυθεί. Και, μάλιστα, άμεσα.

Διαπίστωση πρώτη: Ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ, ούτε οι συνιστώσες του είναι πλέον αυτό που ήταν πριν από τις 6 Μαΐου. Είναι άλλο πράγμα να είσαι μια δύναμη της τάξης του 4-5% και εντελώς διαφορετικό να είσαι στο 27%, αξιωματική αντιπολίτευση, δύναμη που θέλει να κυβερνήσει και να αλλάξει τη χώρα.

Διαπίστωση δεύτερη: Από τον ΣΥΡΙΖΑ της προϊστορίας, τον ΣΥΡΙΖΑ των συνιστωσών, πρέπει να περάσουμε στον μαζικό, λαϊκό, αριστερό ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή η μετάβαση δεν είναι απλή και εύκολη, αλλά δεν μπορεί να γίνει χωρίς μια μαζική «εισβολή»-συσπείρωση του λαϊκού στοιχείου, χωρίς μια έκφρασή του, χωρίς μια δημοκρατική και συμμετοχική διαδικασία. Αυτή η μετάβαση, ενώ απαιτεί χρόνο, πρέπει να έχει ορισμένα ταχύτατα στάδια, γιατί η «εισβολή» του λαϊκού στοιχείου δεν θα είναι δεδομένη σαν διάθεση και ελπίδα αν περάσουν 3-4 τέρμινα της γνωστής εσωστρεφούς και μη γόνιμης συζήτησης που μπορεί όλα να τα αναβάλει - και γιατί όχι να τα ματαιώσει.

Διαπίστωση τρίτη: Να αντιληφθούμε τις κλίμακες. Ο ΣΥΡΙΖΑ του 4,6% συγκέντρωνε στις τάξεις του 4-5 χιλιάδες αριστερούς, ποικίλων καταστάσεων και προελεύσεων. Ο ΣΥΡΙΖΑ του 27% και των 1.600.000 ψήφων τι τάξης συσπείρωση σε μια μορφή - κόμμα πρέπει να επιδιώξει; Μιλάμε για δεκάδες χιλιάδες, για 100 χιλιάδες και πάνω κόσμο. Όχι κατ’ ανάγκη αριστερό, όχι κερδισμένο σε μια ξεκάθαρη πλατφόρμα, αλλά με διαρκή πόθο και ανάγκη την αλλαγή και ανατροπή των μνημονίων, την κατάκτηση της δημοκρατίας και της ανεξαρτησίας, το άνοιγμα μιας διαδικασίας παραγωγικής ανασυγκρότησης κ.λπ.

Διαπίστωση τέταρτη: Για να νικήσουμε χρειαζόμαστε μια τέτοια μορφή κόμματος που να αγκαλιάζει, εγκολπώνει, εκφράζει, εκπαιδεύει, εκπαιδεύεται, δυναμώνει και ριζώνει, εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους αποφασισμένους να αλλάξουν το τόπο και να οικοδομήσουν μια καλύτερη κοινωνία. Η νέα μορφή κόμματος πρέπει να είναι η βασική ενεργώσα διαδικασία που θα μαθαίνει και θα καθολικοποιεί τις απαιτήσεις και τις ανάγκες του κινήματος για μια μεταβατική μετασχηματιστική διαδικασία. Για μια μεγάλη νίκη του λαού, για μια μεταπολίτευση του λαού για την πολιτική οικονομική κοινωνική διέξοδο της χώρας.

Είναι έτοιμος ο «υπαρκτός ΣΥΡΙΖΑ» για έναν αναγκαίο και πρωταρχικό μετασχηματισμό του σε αυτήν την κατεύθυνση;

Ορισμένα ερωτήματα και ζητήματα προς προβληματισμό


α. Τι είδους οργάνωση μπορεί να κατοχυρώσει την προσφορά, διάθεση και κινητοποίηση των μαζών γύρω από τον ΣΥΡΙΖΑ, μετατρέποντάς τη σε σταθερή βάση ριζώματος-γείωσης και ανάπτυξης, χωρίς όμως να επιβάλει ένα οργανωτικό μοντέλο που να «οριστικοποιεί» -με κίνδυνο στεγανοποίησης- την κινητικότητα και διαπερατότητα των «συνόρων» του ΣΥΡΙΖΑ (κίνηση μέσα-έξω) και της ευρύτητας, ζωτικότητας, ορμής και επιρροής που αυτή η «αοριστία» του δίνει.


β. Τι είδους οργάνωση χρειάζεται ο ΣΥΡΙΖΑ ώστε να αντιστοιχηθεί με τους στόχους πολιτικής πάλης που έχει ο ίδιος θέσει, τις ανάγκες που προκύπτουν από αυτές, και τη δραστηριότητα / καθήκοντά του στο επίπεδο του κράτους-κεντρικής πολιτικής σκηνής. Το επίπεδο αυτό είναι πιο στενό, αλλά ίσως πιο κομβικό και αποφασιστικό για την τελική (μόνο) έκβαση της πάλης για αλλαγή και εξουσία.


γ. Τι είδους διαδικασία επιλέγει κανείς για να χτίσει έναν πολιτικό οργανισμό; Λόγω των καταιγιστικών εξελίξεων πιο πιεστικό για τον ΣΥΡΙΖΑ, ειδικά για το κομμάτι της «πολιτικής Αριστεράς» μέσα του, είναι το (παραπάνω) β σημείο: της αποτελεσματικής οργάνωσης της παρέμβασης στο κρατικό/κοινοβουλευτικό πεδίο και στο «οργανωμένο» κίνημα - δηλαδή στο επίπεδο της πολιτικής αντιπροσώπευσης και διαμεσολάβησης. Αν ξεκινήσει κανείς όμως από αυτό, τότε το πιο πιθανό είναι να προκύψει μία απάντηση που να αφήνει μόνο συμπληρωματικό -και όχι κύριο- λόγο και ρόλο στην πραγματική δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ, που είναι το κοινωνικό λαϊκό πεδίο. Σε αυτή την περίπτωση η οργανωτική δομή του τελευταίου θα υποτάσσεται στις ανάγκες του πρώτου και γρήγορα θα γεννήσει παθογένειες, κομματικές σχέσεις και μοντέλα παλιού τύπου, δηλαδή διαχωρισμού των πολιτικά ενταγμένων από το κοινωνικό πεδίο. Κάτι που πρέπει να αποφευχθεί.

δ. Στην παρούσα φάση είναι αναγκαίο να υιοθετηθούν άμεσα και αποφασιστικά διαδικασίες αυτοοργάνωσης και μαζικής λαϊκής συγκρότησης (λαϊκή συνέλευση, λαϊκό συμβούλιο ΣΥΡΙΖΑ σε τοπική κλαδική κ.λπ. βάση). Αυτό και μόνο αυτό εξασφαλίζει μια άλλη κλίμακα στην παρούσα φάση, αλλάζει εκθετικά την ποσότητα-μαζικότητα του ΣΥΡΙΖΑ, εξασφαλίζει την εισβολή του λαϊκού στοιχείου σε αυτόν. Όσοι φοβούνται ότι κινδυνεύει από αυτό η αριστερή φυσιογνωμία του ΣΥΡΙΖΑ κάνουν λάθος. Μόνο έτσι εξασφαλίζεται η ώθηση και ο παλμός που θα ακυρώσει τάσεις σοσιαλδημοκρατικοποίησης και στρογγυλέματος του πολιτικού λόγου του υπαρκτού ΣΥΡΙΖΑ.
Με δεδομένο πώς η κίνηση της ριζοσπαστικοποίησης δεν είναι ομαλή αλλά ασύμμετρη, οι σχέσεις της με το πολιτικό επίπεδο είναι «υπό συνθήκη», υπό συνεχή διαπραγμάτευση και κυρίως αντιφατική. Ποιο θα είναι το κυρίαρχο επίπεδο αναφοράς (και παρέμβασης) ώστε να δημιουργηθεί ένας πολιτικός φορέας που να καθιστά αυτές τις αντιφάσεις διαδικασίες γονιμοποίησης, χωρίς να ακυρώνει το ένα ή το άλλο μέρος τους;
Η διαδικασία δημιουργίας μιας νέας μορφής κόμματος που να θέλει να εκφράσει το ριζοσπαστισμό που αναπτύσσεται στην ελληνική κοινωνία πρέπει να έχει ανοικτές τρεις δυνατότητες/εκφράσεις:

1. Τη συσπείρωση και ενοποίηση του διάχυτου και ασύμμετρου ριζοσπαστισμού και ιδιαίτερα την έκφραση του πολιτικού ρεύματος που συγκροτήθηκε και εκφράστηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ στις πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις, μέσω ενός προγράμματος διεξόδου της χώρας και ενός καθοδηγητικού κέντρου-ηγεσίας που να συμπυκνώνει αυτήν την ανάγκη και πόθο του λαού. Η σχέση ηγεσίας-ηγέτη και μαζών δεν καταργείται με επικλήσεις για ξεπέρασμα του λαϊκισμού, αλλά, είναι αναγκαία και θετική συνθήκη στην προκειμένη περίπτωση για μια υπέρβαση από τον υπαρκτό ΣΥΡΙΖΑ στον ΣΥΡΙΖΑ μορφή-κόμμα. Ο ρόλος και ο λόγος του Αλέξη Τσίπρα και σε αυτήν την διαδικασία θα είναι σημαντικότατος.

2. Τη δυνατότητα δημιουργίας δημόσιου ή δημόσιων χώρων των από κάτω, (ανοιχτές συμμετοχικές διαδικασίες αλλά και κινηματική εκτελεστική δύναμη- πράξη τοπικά τέτοια που να αλλάζει τα δεδομένα-κρουστική δύναμη οργάνωσης), και

3. Τη δυνατότητα καθορισμού της ατζέντας στο κεντρικό πολιτικό επίπεδο και στο δημόσιο λόγο. Εδώ θα πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν η πραγματική δυνατότητα επιβολής ατζέντας από τα κάτω και μέσω των νέων Μέσων που πρέπει να δημιουργηθούν και να γίνει συνειδητή προσπάθεια ακόμα μεγαλύτερης αποδόμησης και απονομιμοποίησης των σε φθίνουσα πορεία τηλεοπτικών καναλιών (ο δημογραφικός -ηλικιακός- διχασμός των ψήφων το δείχνει αυτό) και διεμβόλισης ή «υποκατάστασης» παλιών τοπικοποιημένων δημόσιων χώρων (π.χ. καφενεία) με τη δημιουργία νέων μορφών.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, επομένως, ως πρωτότυπη μορφή-κόμμα (στην ουσία ένα α-τυπικό κόμμα) οφείλει να έχει ευέλικτες και πολυδύναμες μορφές και συγκροτήσεις (που να αντανακλούν την πολυμορφία της οργάνωσης του λαού σήμερα), με το πολιτικό του κομμάτι να έχει μία χαλαρή σχέση με το κινηματικό / κοινωνικό - και όχι το αντίθετο. Θα μπορούσε, ίσως, να οργανωθεί γύρω από δύο άξονες (ας τους ονομάσουμε σχηματικά) έναν κάθετο που αφορά τη συγκρότηση και αποτελεσματικότητα του πολιτικού / κοινοβουλευτικού / κομματικού κορμού και έναν οριζόντιο, που αφορά την συγκρότηση του επιπέδου οργάνωσης του λαού / κίνημα-κοινωνία. Το κύριο βάρος πρέπει να πέσει στο δεύτερο και στρατηγικά ο στόχος να είναι το πρώτο να οργανωθεί ως ανάγκη του δεύτερου και όχι ως ανάγκη, και με βάση τις πιέσεις, της «κρατικής πολιτικής / κοινοβουλευτικής παρουσίας».

Στην εσωτερική οργάνωση του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να υπάρχουν όσο το δυνατόν λιγότερες βαθμίδες, ώστε να εξασφαλίζεται η άμεση πρόσβαση/συμμετοχή στα κέντρα λήψης αποφάσεων και η άμεση (αδιαμεσολάβητη) λογοδοσία των τελευταίων στα μέλη και οργανώσεις βάσης.
Αυτό σημαίνει μια διαφορετική αντίληψη περί «αντιπροσωπευτικότητας»: όπου οι αντιπρόσωποι λειτουργούν όχι ως οι διαμορφωτές/εκτελεστές της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ αλλά ως οι μετα-φορείς/εκφραστές των αποφάσεων των οργανώσεών του.

Κύρια μονάδα οργάνωσης και κέντρο λήψης αποφάσεων του ΣΥΡΙΖΑ είναι οι οργανώσεις βάσης και κάθε μέλος οργάνων-ακόμα και οι βουλευτές οφείλουν να συμμετέχουν στις συνελεύσεις βάσεις και να δεσμεύονται από τις αποφάσεις τους. Αυτό σημαίνει ότι το κύριο πεδίο διαβούλευσης είναι οι οργανώσεις βάσης και όχι τα όποια εκλεγμένα όργανα αντιπροσώπευσης.
Ένα τέτοιο μοντέλο συνεπάγεται και μία διαφορετική λογική αντιπροσώπευσης και εν γένει τρόπο λειτουργίας. Οι λαϊκές συνελεύσεις ΣΥΡΙΖΑ (ή όπως αλλιώς ονομαστεί το πιο βασικό -από το βάση- επίπεδο), οι διαδικασίες διαβούλευσης ολόκληρου του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να έχουν και αποφασιστικό χαρακτήρα ακόμα και για κεντρικά ζητήματα. Μέσα σε αυτές τα στελέχη έχουν μόνο ρόλο συντονιστικό, διευκόλυνσης δηλαδή της λειτουργίας τους. Ένα μοντέλο εναλλαγής και ανακλητότητας και στο επίπεδο των συνελεύσεων και σε αυτό της εκπροσώπησης, θα μπορούσε να βοηθήσει σε κάτι τέτοιο. 
Το σημαντικό είναι πάντα η δεσμευτική συμφωνία σε έναν τέτοιο τρόπο λειτουργίας. Αυτό θα έκανε εφικτή ένα διαφορετικό είδος εσωτερικής δημοκρατίας, όπου δεν θα αναδεικνύονταν μέσω εκλογής αυτός που τα λέει καλύτερα για να αντιπροσωπεύσει το σώμα σε κάποια άλλη βαθμίδα, αλλά αυτοί που θα εκλέγονταν θα δεσμεύονται να μετα-φέρουν τις αντιλήψεις (πλειοψηφικές και μειοψηφικές) αναλογικά στα πιο ευρεία-ολομελειακά όργανα του ΣΥΡΙΖΑ.
Η εμπειρία των πλατειών έδειξε ότι σε επίπεδο συν-απόφασης τα μεγάλα πλήθη δεν είναι πρόβλημα. Όσο πιο πολυπληθείς ήταν οι συνελεύσεις τόσο καλύτερες και αντιπροσωπευτικότερες της κοινής θέλησης ήταν οι αποφάσεις. 
Το πρόβλημα ήταν ότι αυτή η θέληση υπάκουε μόνο στον κοινό νου, αλλά ήταν σχετικά αδύναμη να δεσμεύσει και να υλοποιήσει. Το πρόβλημα αυτό θα συνεχίσει να υπάρχει όσο αναπαράγεται ένα σύστημα αντιπροσώπευσης και μετάθεσης ευθυνών. Εδώ είναι ο κεντρικός ρόλος, σε ένα πρώτο επίπεδο, της πολιτικής Αριστεράς, δηλαδή των οργανωμένων δυνάμεων της: να λειτουργεί σαν ο κορμός-εκτελεστική δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ, υλοποιώντας όμως όχι αυτά που αυτή πιστεύει αλλά αυτά που ένα σύνολο μεγαλύτερο από αυτήν έχει αποφασίσει - δίνοντας το παράδειγμα και γενόμενη παράδειγμα για τη μεγαλύτερη συμμετοχή κόσμου στην πραγματική πάλη και συγκρούσεις. 
Οι διάφορες ομαδοποιήσεις-τάσεις στον ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να αντανακλώνται στη διάρθρωση του, παρά μόνο μέσα από την κατοχύρωση τους ή μη στην πράξη της δράσης του. Εδώ το όσο πιο αμεσοδημοκρατικό και αμεσοδραστικό (άμεση δράση των μελών της πολιτικής Αριστεράς) θα αναδείξει τις θέσεις και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που του αντιστοιχούν σε κάθε φάση. Η κάθε άλλου είδους / τρόπος διασφάλισης θέσεων θα μεταφέρει τη διαπάλη γραμμών σε επίπεδο αντιπροσώπων, μη προσβάσιμο και αλλοτριωμένο από τη βάση.
Ας ανοίξει η συζήτηση, λοιπόν, για να καταλήξουμε γρήγορα και αποφασιστικά.

Το είπε -επιτέλους- ανοιχτά η φιλτάτη μας ηλίθια Αγγελική

- Πού το είπε;
- Σε ομιλία της προς τους γερμανούς επαγγελματοβιοτέχνες.
- Τί είπε;
- «Μάς είναι αδιαφορη η επιτυχία του προγράμματος στην Ελλάδα»!
- Μόνο αυτό;
- Όχι συνέχισε με το: «Το  θέμα είναι τώρα αν τηρούν τις δεσμεύσεις (σ.σ.: του Μάαστριχτ) οι χώρες της Ευρώπης».
- Και γιατί είναι ηλίθια;
- Διότι όλοι έχουμε πιά καταλάβει πού πραγματικά το πάνε οι διεθνείς κάτοχοι ακριδικού κεφαλαίου και οι σφογγοκωλάριοί τους πρωθυπουργοί, πρόεδροι, καγκελλάριοι κλπ...
Είναι ηλίθιο να το παραδέχεται κι η ίδια, να δηλώνει δημόσια πώς τα περί βοήθειας, σωτηρίας προς την Ελλάδα ήταν χοντρά ψέμματα.
Μπορεί να την κολλήσει στον τοίχο ο πάσα είς...
- Λες να την νοιάζει;
- Την νοιάζει και την τσούζει... θα χάσει τον λουφέ!
- Είναι σίγουρη η "πηγή" σου;
- Σημερινή ανταπόκριση της ΝΕΤ από το Βερολίνο...

«Το καλλίτερο σαπούνι γίνεται από κουμμούνι»...

...γιαυτό έχει φαληρίσει η σαπωνοποιία "ΧΡΥΣΑ ΑΥΓΑ - Μιχάλης Λιάκος & ΣΙΑ": Από έλλειψη πρώτης ύλης.
Διότι δεν υπάρχουν πλέον κουμμούνια!

Άνεργος είναι από χρόνια ο λαϊκός αγωνιστής του Εθνικολαϊκού Συνδέσμου Elias  Kassidis. Κλειστό το εργοστάσιο.
Και το κόμμα που έφτιαξαν οι άνεργοι μπας και το ξανανοίξουν, δεν έχει ελπίδες να ορθοποδήσει. Ρίχνουν κάνα μαχαίρωμα από καιρού εις καιρόν, κάνα βρωμόξυλο σε "αναρχικούς", καμμιά μπουνιά σε γυναίκες αλλά αυτά δεν φτουράνε.
Το εργοστάσιο σαπουνιού θα παραμείνει κλειστό ελλείψει πρώτης ύλης. Δεν υπάρχουν πλέον κουμμούνια για σαπωνοποίηση.
Όσο κι αν ψάξεις μέσα στο ΚΚΕ, κουμμούνια δεν θα βρείς... Μόνο κου-κου-έδες θα βρεις. Που είναι άλλο πράμμα.
Κουμμούνια γιόκ. Σαπούνια γιόκ!

ΝΑΙ στο εξής δημοψήφισμα: Θέλετε άλλο δάνειο ή όχι

Άκομψη και άτεχνη η παρέμβαση της κας Μέρκελ στον προεκλογικό αγώνα. Υπέρ των δήθεν μοναδικών «φιλοευρωπαϊκών» κομμάτων. Τα οποία, κατά το μπλα-μπλά τους, είναι μόνον τα εθελόδουλα ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, που έχουν ψηφίσει την εξαθλίωση των ελλήνων και το -συναφές- ξεπούλημα της χώρας στα (κατά τον άγγλο υπουργό Οικονομικών) ΚΟΡΑΚΙΑ της διεθνούς χρηματοπιστωτικής αγοράς (λέγε με: τοκογλυφίας).
Άκομψη διότι όλοι την χαρακτήρισαν ως ...εντολή προτέκτορα προς προτεκτοράτο.
Άτεχνη διότι έγινε μιά μέρα πριν αναχωρήσει για την συνδιάσκεψη των G8, όπου ήταν φανερές οι πιέσεις από το "δίδυμο" Ολάντ-Ομπάμα για αντιστροφή της μονεταριστικής πολιτικής σε αναπτυξιακή, και θέλησε «να τα πει στην νύφη για να τ' ακούσει η πεθερά»...
Ο (συντηρητικός) πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Σούλτς, που μάς επισκέφτηκε και συναντήθηκε με όλη την πολιτική μας ...βεντάλια, είπε, μετά την συνάντησή του με τον Αλέξη Τσίπρα, ότι δεν του φάνηκε και τόσο ...τρομακτικός όσο τον εμφανίζουν διάφορα ΜΜΕ...
Η κα Μέρκελ όμως φαίνεται ότι τρομοκρατήθηκε πράγματι με την ιδέα πως μπορεί -με ξεκίνημα από την ψήφο των ελλήνων στις 6/5 και συνέχεια στις 17/6- να αρχίσει πανευρωπαϊκά να ...ξηλώνεται το πουλόβερ της απάνθρωπης, αντιαναπτυξιακής πολιτικής περιορισμού των αμοιβών και των κοινωνικών παροχών μέχρι επιπέδου εξαθλίωσης. Στο όνομα νομισματικής σταθερότητας, η οποία όμως δεν φάνηκε να κινδυνεύει από την ίδρυση της Ε.Ε. και δώθε. 
Απάνθρωπη, αντιαναπτυξιακή πολιτική η οποία, επιπλέον, έχει αποδειχθεί και εντελώς αποτυχημένη, ακόμα και σ' αυτόν τον  μονεταριστικό στόχο της, αφήνοντας μιά-μία τις χώρες στο έλεος των διεθνών τοκογλύφων και των απαράγωγων, άϋλων, ακριδικών κεφαλαίων, των hedge funds.

Ας ικανοποιήσουμε λοιπόν -μερικώς- την επιθυμία της κας Μέρκελ. Ας κάνουμε, ταυτόχρονα με τις εκλογές, και ένα δημοψήφισμα στις 17/6:
Δημοψήφισμα με το απλό και κατανοητό ερώτημα: Θέλετε άλλο δάνειο ή όχι.
Και με μοναδικό επιχείρημα των ...αντιδανειακών το ότι το "επαναστατικό" δάνειο (1825-27) το ξεπληρώσαμε μόλις το 2002 (δηλαδή κάπου 180 χρόνια αργότερα...), το αποτέλεσμα είναι φανερό...
Αποτέλεσμα που θα τρομοκρατήσει τα διεθνή ΚΟΡΑΚΙΑ, τα οποία τρίβουν τα χέρια τους από ευχαρίστηση όταν τοκογλύφουν χώρες ολάκερες εις βάρος των λαών τους.
Με ελάχιστη -κατά πώς λένε γνώστες των οικονομικών- προσπάθεια μπορούμε να ζήσουμε ΧΩΡΙΣ ΔΑΝΕΙΚΑ. Και να περισσεύουν και λεφτά για κοινωνικές παροχές και ανάπτυξη.
Όσο για τα δάνεια με τα οποία μάς έχουν φορτώσει οι μιζαδόροι, οι ανέντιμοι κλεφτοκράτες, θα βρούμε αργότερα την δύναμη και τα λεφτά για να ξεπληρώσουμε όσο μέρος τους δικαιολογείται στα πλαίσια της ηθικής και της διεθνούς δικαιοσύνης.

Ευτυχώς γλιτώσαμε την «ισχυρή» κυβέρνηση... που ο πανύβλαξ είχε ως μόνο επιχείρημα!

...και να δείτε ότι είναι τόσο βλάκας, που και στις επόμενες εκλογές (οι οποίες φαίνεται ότι θα γίνουν σύντομα μάλλον...) το ίδιο αυτό μοναδικό «επιχείρημα» θα κραδαίνει για την υπερψήφισή του.
Ο άλλος, πιο πονηρός, έβγαλε το ψευδεπίγραφο «αυτοδύναμη Ελλάδα», παραπέμποντας σε παλαιοπαπανδρεϊκά φληναφήματα.
Κι ο λαός... κάποιοι «πέρα» από τα όρια της εξαθλίωσης λόγω της πολιτικής τους και οι υπόλοιποι «δώθε» αλλά πολύ, μα απελπιστικά πολύ κοντά της, τους πλάκωσε στις ...φάπες και τους έκανε -πολιτικά και ηθικά- "λυώμα".

Πριν 60 χρόνια είχαμε μια πανίσχυρη μονοκομματική κυβέρνηση...

...κι από τότε μάς έμεινε το ...κουσούρι και όλο ισχυρές κυβερνήσεις είχαμε. 
Μερικές μάλιστα όμοια πανίσχυρες, όπως εκείνη του 1952.
Ήταν προϊόν καλπονοθευτικού εκλογικού συστήματος κι εκείνη και όλες περίπου οι επόμενες.
Με κάπου 48% ο "Συναγερμός" έβγαλε τότε 240 βουλευτές και τα υπόλοιπα κόμματα με 52% έβγαλαν μόνον 60...(*)
Νίκη, Σάντσο!

Πριν 4 σχεδόν χρόνια, στις 14-7-2008,
είχα "αναρτήσει" εδώ μια αναλυτική παρουσίαση των διαδοχικών «ισχυρών» κυβερνήσεων,
των καλπονοθευτικών εκλογικών συστημάτων μέσω των οποίων επιβλήθηκαν
και του αντίστοιχου «έργου» τους συνοπτικά, 1952-2008.
Κάντε τον κόπο να βρείτε αυτό το κείμενο μέσω της "αρχειοθήκης",
που υπάρχει στην αριστερή στήλη κάτω-κάτω.
Αν μη τί άλλο, θα συμπληρώσετε τις ιστορικές σας γνώσεις.

Θα συνεχίσω από εκείνο το χρονικό σημείο.
Η «ισχυρή» αυτοδύναμη κυβέρνηση Καραμανλή του 2007, με απόφαση του ίδιου(**) -και χωρίς να την ...σπρώξει κάνας Σαμαράς όπως το 1993-  ...αποσύρθηκε το 2009 και μάς οδήγησε σε πρόωρες εκλογές.
Η, μη ομολογημένη αλλά φανερή, πραγματική αιτιολογία ήταν να πετάξει την "καυτή πατάτα" στον ...καϋμένο Γιωργάκη Παπανδρέου, που εκραύγαζε urbi et orbi ότι «λεφτά υπάρχουν».
Όπως έχει πιά αποκαλυφθεί, ήδη από τον Αύγουστο του 2009 ο πρόεδρος της Τράπεζας της Ελλάδας Προβόπουλος (ακόμα τώρα ο ίδιος είναι δυστυχώς...) είχε ενημερώσει και τους δύο -Κωστάκη και Γιωργάκη και μόνον αυτούς!!!(***)- για τα οικονομικά μας χάλια και την χρεωκοπία που πλησίαζε. 
Και ο μεν Κωστάκης αποφάσισε να πάρει το καπελλάκι του και να φύγει, ο δε Γιωργάκης αποφάσισε να μάς ...σώσει προσφεύγοντας στο ΔΝΤ και εξαθλιώνοντάς μας. Αρκεί που έγινε πρωθυπουργός με «ισχυρή» αυτοδύναμη κυβέρνηση κι αυτός... 
Αλλά και πρόεδρος της ...«Σοσιαλιστικής» Διεθνούς!!! Τρομάρα τους...
Ακολούθησαν τα καραγκιοζηλήκια του περασμένου Νοέμβρη γιά να καταλήξουμε στον Παπαδήμο ως εκτελεστή της θανατικής ποινής που αποκαλείται "κούρεμα" και "2η δανειακή". Κούρεμα που σε προηγούμενες δηλώσεις του είχε πει ότι θα ήταν καταστροφικό για την Ελλάδα!!!
Φαίνεται πως όταν γίνεις πρωθυπουργός στην Ελλάδα, μπορείς να μετατρέψεις αυτομάτως την καταστροφή σε σωτηρία...
Τι απατεώνες, τί ψεύτες, τί ανέντιμοι, τί καθήκια, λαέ μου...
Συνεχίζω:
Η «ισχυρότατη» κυβέρνηση Παπαδήμου (πήρε ψήφο εμπιστοσύνης από τα 5/6~ των βουλευτών...) εφάρμοσε, με όση συνέπεια της επέτρεπε η ανικανότητά της, τις εντολές των πατρώνων της τρόϊκας, ώστε να είμαστε χειροπόδαρα δεμένοι στη συνέχεια, αν δεν αποτινάξουμε τον ζυγό.
Είχε βέβαια κάποιες διαρροές και κατάληξε με καμμιά διακοσαριά υποστηρικτές...
Που όμως ήταν αρκετοί για να περάσουν πλήθος ρουσφετιακές ΝΤΡΟΠΟλογίες την τελευταία στιγμή. Αυτό άλλωστε έκαναν όλες οι προηγούμενες... αυτή θα άλλαζε τέτοια ωραία παράδοση;;;
Ρουσφετολογία, κομπίνα, καταλήστευση του Δημόσιου Κορβανά και από τους ίδιους και από τα «νέα τζάκια», από «τα δικά μας παιδιά», από τα λαμόγια, από τους κουμπάρους, από τους νταβατζήδες...
Και να τώρα που βγαίνουν και ξαναλένε για «ισχυρές» και «αυτοδύναμες»...
Οι απατεώνες, οι ψεύτες, οι ανέντιμοι, τα καθήκια, οι λήσταρχοι...
= = = = = = = = = = = = =

(*) Το σύστημα ήταν πλειοψηφικό και έδωσε αυτό το τερατώδες αποτέλεσμα επειδή για την κατανομή των εδρών ανά νομό χρησιμοποιήθηκε μια παμπάλαια απογραφή πληθυσμού, η οποία εμφάνιζε πολύ διογκωμένη την ύπαιθρο-περιφέρεια (κατανέμοντας εκεί τερατωδώς πολλές έδρες) και ισχνά τα αστικά κέντρα, περιορίζοντας τον αριθμό των εδρών τους. Η αντιστοιχία πραγματικού πληθυσμού προς εκλεγόμενους βουλευτές ήταν εξοργιστικά άνιση ανάμεσα στις εκλογικές περιφέρειες της υπαίθρου και Αθήνας-Θεσσαλονίκης.
(**) Ξέρουμε όλοι πλέον καλά ότι το πολιτειακό μας σύστημα είναι "πρωθυπουργοκεντρικό', δηλαδή "ενός ανδρός αρχή" δηλαδή σχεδόν δικτατορία με κοινοβουλευτικό μανδύα. Κι αν δεν πιστεύετε εμένα... ανατρέξτε σε δήλωση του Ανδρέα Παπανδρέου στις 23-12-1974 εναντίον του (σχεδίου τότε) Συντάγματος Καραμανλή. Το οποίο όμως φρόντισε ο ίδιος να το κάνει αυταρχικότερο, όταν πήρε την εξουσία... Επί λέξει το χαρακτήριζε «προέκταση και επιφανειακή μόνον αλλοίωση του Συντάγματος Παπαδόπουλου».
(***) Η επιλεκτική αυτή ενημέρωση από τον Προβόπουλο ΜΟΝΟΝ των δύο και όχι της Βουλής είτε -τουλάχιστον...- των επικεφαλής ΟΛΩΝ των κομμάτων, είναι χοντρή (ίσως και εγκληματική!!!) παράβαση της δημοκρατικής δεοντολογίας. Ας το σκεφτεί ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Τέντες και ας διατάξει την ΑΜΕΣΗ ΣΥΛΛΗΨΗ (ΤΩΡΑ!!! Προεκλογικά!!! ) του Προβόπουλου για εγκληματική απιστία εις βάρος της Ελλάδας. 
Διότι, αν όλοι ήξεραν για την επικείμενη χρεωκοπία ΠΡΙΝ από τις τότε εκλογές, σήμερα τα πράγματα θα ήταν εντελώς διαφορετικά: Θα είχε ο λαός από τότε κληθεί να αναλάβει τις τύχες του και δεν θα μάσσαγε τα ΠΑΣΟΚικά φούμαρα, δεν θα έδινε «ισχυρή» αυτοδύναμη κυβέρνηση στον Γ. Παπανδρέου για να μάς δώσει την τελευταία σπρωξιά προς στην αθλιότητα.
Την  αθλιότητα που είχαν ...«κατορθώσει» διαδοχικά οι προηγούμενες «ισχυρές» αυτοδύναμες κυβερνήσεις.

Ο φασισμός του Βαγγ. Βενιζέλου

Για τον Βαγγέλη Βενιζέλο δεν τρέφω απολύτως καμμία εκτίμηση, ήδη από το 1977 που τον πρωτογνώρισα. Φοιτητής ήταν τότε και «νεολαίος» της "Σοσιαλιστικής Πρωτοβουλίας" (Γ. Α. Μαγκάκης, Δημ. Τσάτσος, Φοίβος Ιωαννίδης, Γ. Ανωμερίτης κ.ά.). Το γιατί το έχω γράψει παλιότερα. Δεν θα σάς κουράσω επαναλαμβάνοντάς το.
Καθόλου δεν χαίρομαι που η από τότε πολιτική πορεία του εμπέδωσε την αρχική μου γνώμη. Διότι είναι και έξυπνος και ικανός.
Όμως όταν ένας ιδιοτελής(*) αμοραλιστής πολιτικός είναι και έξυπνος και ικανός είναι πολύ-πολύ επικίνδυνος!
Γιαυτό και είναι εξοργιστικό να μάς «κάνει μαθήματα» περί φασισμού... Κουνώντας μάλιστα και το δάχτυλο... Διότι έτσι θα του είπαν οι "ίματζ-μέϊκερς" πως ...ψαρώνει καλλίτερα την πλέμπα...
Δημοσιεύω, από το "TVXS", άρθρο για όσα είπε πρόσφατα (μαζί με τον κατάλογο όσων καθόταν και τον άκουγαν...) και -με πολλή ευχαρίστηση- τον αντίλογο του Γιάννη Μηλιού στην σημερινή "ΑΥΓΗ".
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Κίνδυνο ενός κοινοβουλίου εχθρικού προς τον κοινοβουλευτισμό και εκφασισμό της χώρας λόγω ανατροπής των αξιών και της οργής που εναλλάσσεται με τον φόβο, διαβλέπει ο Ευάγγελος Βενιζέλος, όπως είπε στην ομιλία του απευθυνόμενος στους ανθρώπους των Γραμμάτων και της Τέχνης, στο Μουσείο Μπενάκη.

«Οι έρευνες της κοινής γνώμης, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου. Οι αναποφάσιστοι είναι πολλοί, αυτοί που θέλουν να «τιμωρήσουν» τα κόμματα είναι εξίσου πολλοί και κανείς δεν ξέρει πως θα διαμορφωθούν τελικά οι τάσεις του εκλογικού σώματος δεδομένου ότι το 50% αυτού δηλώνει ότι θα αποφασίσει την τελευταία εβδομάδα και επιπλέον το 50% αυτών δηλώνουν ότι θα αποφασίσουν την τελευταία στιγμή» δήλωσε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.

Ο κ. Βενιζέλος, αφού υπογράμμισε ότι «το παραμικρό γεγονός μπορεί να πυροδοτήσει ανεξέλεγκτα φαινόμενα», απευθύνθηκε στους διανοούμενους, προτείνοντας τους να συμμετάσχουν στην εκπόνηση ενός εθνικού σχεδίου συγκρότησης και να βρουν ένα τρόπο να εκδηλώσουν και να εκφράσουν τις απόψεις τους.

"Δεν πρέπει να εκκολαφθεί το αυγό του φιδιού"

Για την ακροδεξιά, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είπε ότι «δεν πρέπει να εκκολαφθεί αυτό το αυγό του φιδιού» και διατύπωσε το ερώτημα «είναι αριστερός πολιτικός λόγος εκείνος που δεν οδηγεί σε εφαρμόσιμη πολιτική εξόδου από την κρίση»; 

Αναφερόμενος στο ευρύτερο πλαίσιο που κινείται η χώρα, ο κ. Βενιζέλος είπε ότι δεν υπάρχει πειθαρχημένη διεθνής οικονομία και ως εκ τούτου «μπορεί να γίνει μεγάλη ζημιά». 

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν οι:

Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα (Εθνική Πινακοθήκη), Γιώργος Νταλάρας (τραγουδιστής), Ελένη Αρβελέρ (ακαδημαϊκός), Μάνος Ελευθερίου (συνθέτης), Δημήτρης Γκιώνης (συγγραφέας), Πέτρος Μάρκαρης (συγγραφέας), Θανάσης Νιάρχος (συγγραφέας), Γιώργος Μανιώτης (συγγραφέας), Γιάννης Κοντός (ποιητής), Μάνος Ζαχαρίας (σκηνοθέτης), Διαγώρας Χρονόπουλος (σκηνοθέτης), Δημήτρης Παντερμαλής (καθηγητής), Φοίβη Αγγελοπούλου (κινηματογραφίστρια), Νένα Βενετσάνου (τραγουδίστρια), 'Αννα Φόνσου (ηθοποιός), Γιάννης Μετζικόφ (σκηνογραφία), Σπύρος Λαμπρινουδάκης (καθηγητής), Μανόλης Βελιτζανίδης (Εκδοσεις Ίνδικτος), 'Αννα Καφέτση (ΜΜΣΤ), Νίκος Μανωλόπουλος (Μέγαρο Μουσικής), Απόστολος Μπότσος (Εθνική Πινακοθήκη), Φίλιππος Δρακονταειδής (συγγραφέας), Βασίλης Καρασμάνης (καθηγητής), 'Αννα Παναγιωταρέα (καθηγήτρια), Μάκης Μάτσας (μουσικός παραγωγός), Θανάσης Καστανιώτης (εκδότης),Κοραλία Καράντη (ηθοποιός), Χρήστος Νικολόπουλος (μουσικός), Γιάννης Τούντας (καθηγητής), Τατιάνα Λύγαρη (ηθοποιός), Γιάννης Παρμακέλης (γλύπτης), Παναγιώτης Τανιμανίδης (γλύπτης), Αχιλλέας Δρούγκας (ζωγράφος), Γιώργος Μιχαηλίδης (σκηνοθέτης), Ειρήνη Λούβρου (εκδότρια), Σταύρος Μπένος (Διάζωμα), Α. Μυλωνάς (γλύπτης), Έρση Σπαθάρη (συγγραφέας), Μαρίνα Λαλιώτη (καθηγήτρια), Ξένια Καλδάρα (Ίδρυμα Κακογιάννη), Γιάννης Μεταξάς (καθηγητής), Ανδρέας Ανδριανόπουλος (καθηγητής), Σύλβια Ιωάννου (Ίδρυμα Ιωάννου), Αντώνης Κυριακούλης (σκηνογράφος), Μιχάλης Μακρουλάκης(Ζωγράφος), Βίκτωρ Αρδίτης (σκηνοθέτης), Τόνια Μωροπούλου (καθηγήτρια), Κάτια Αντωνοπούλος (γκαλερίστ), Μιχάλης Γολεμάτης (καθηγητής), Τάκης Σουκάκος (καθηγητής), Γιάννης Μάνος (Μέγαρο Μουσικής), Λευτέρης Γιοβανίδης (σκηνοθέτης), Παναγιώτης Σάκκουλας (εκδότης), Θ. Φρυσσίρας (Μουσείο Φρυσσίρα), Θοδωρής Πελαγίδης (καθηγητής), Ελένη Σπανοπούλου (Μέγαρο Μουσικής).

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = 

Ο φασισμός του κ. Βενιζέλου

«Η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με τον κίνδυνο εκφασισμού», δήλωσε στις 4.4.12 ο Ευ. Βενιζέλος απευθυνόμενος προς τους «ανθρώπους των Γραμμάτων και της Τέχνης», που, ανταποκρινόμενοι στην πρόσκλησή του, είχαν σπεύσει να τον ακούσουν στο Μουσείο Μπενάκη. Την άποψη αυτή δικαιολόγησε με το επιχείρημα ότι «κινδυνεύουμε να έχουμε στο Κοινοβούλιο δυνάμεις εχθρικές προς τον κοινοβουλευτισμό. Οι έρευνες της κοινής γνώμης κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου».

Ο ΣΥΝΕΙΡΜΟΣ είναι εκπληκτικός: Η κατάρρευση της εκλογικής επιρροής των κομμάτων του Μνημονίου υποδηλώνει κίνδυνο εκφασισμού! Κι ας συγκυβέρνησαν με το ακροδεξιό ΛΑΟΣ. Κι ας προσπαθούν να αλλάξουν την πολιτική ατζέντα από τα ζητήματα της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής και το ερώτημα «ποιος θα πληρώσει τις επιπτώσεις της κρίσης, οι ολιγαρχίες του πλούτου ή η κοινωνική πλειοψηφία;» στη νεοεθνικιστική αντιμεταναστευτική υστερία, μέσα από την ωμή αστυνομική βία.

Η ΕΙΚΟΝΑ του κ. Βενιζέλου είναι πραγματικά τραγική: Ένας αδύναμος γκαιμπελίσκος που βιάζει τη δημοκρατία αρνούμενος να αποδεχθεί την καταβαράθρωση του κόμματός του, το τέλος της εποχής του νεοφιλελεύθερου δικομματικού λαϊκισμού. Ένας πραγματικός και ηθικός αυτουργός φασιστικών πρακτικών, που κανονικά θα έπρεπε να απολογηθεί και προσωπικά ο ίδιος για ερωτήματα όπως:

ΠΟΙΕΣ συνθήκες εξέθρεψαν τη «μαφία της Θεσσαλονίκης», στην οποία ηγετικό ρόλο φέρεται να έχουν, πέρα από παράγοντες της Ακροδεξιάς, και στελέχη του «συστήματος ΠΑΣΟΚ», όπως ο διαβόητος πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ Παπαχατζής;

ΠΟΙΟΣ επιτρέπει τη συμμετοχή στις εκλογές ναζιστικών ομάδων, όπως η «Χρυσή Αυγή», η οποία ενέχεται για πληθώρα εγκληματικών επιθέσεων και πριν λίγα μόλις χρόνια είχε προσπαθήσει να δολοφονήσει τρεις αγωνιστές της Αριστεράς;

ΑΛΗΘΕΙΑ, ποιος μπορεί να ξεπεράσει σε φασιστικό οίστρο το σημερινό ΠΑΣΟΚ σε ακροδεξιό οίστρο κοινωνικής απαξίωσης των αδυνάτων, που κατεδαφίζει ό,τι οικοδομήθηκε ως δίχτυ κοινωνικής προστασίας από τον Μεσοπόλεμο και μετά; Η επιχειρηματολογία του κ. Βενιζέλου φέρνει στο μυαλό ένα από τα βασικά ευρήματα της ψυχαναλυτικής θεωρίας: Για να αρνηθεί κάποιος μια προφανή πραγματικότητα που τον βαρύνει, την προβάλλει σε άλλους: καταγγέλλει τον «φασισμό» των άλλων για να αρνηθεί τον φασισμό που ο ίδιος έχει αφομοιώσει στην πολιτική του.

ΤΟ ΑΣΤΙΚΟ πολιτικό σύστημα, που συνηθίσαμε να αποκαλούμε «δικομματισμό», βρίσκεται σε μια εκρηκτική αντίφαση: Έχοντας χάσει τη νομιμοποίηση των «από κάτω», αναγκάζεται να συγκλίνει σε μια παράταξη (το «κόμμα του Μνημονίου»), αποδεχόμενο στις γραμμές του την Ακροδεξιά και τον Φασισμό, για να αυξήσει την αποτελεσματικότητά του. Η ένωση όμως αυτή γίνεται η μεγάλη αδυναμία του.

Η ΝΕΑ ΕΝΟΤΗΤΑ οξύνει αντί να ξεπερνά τις εσωτερικές αντιφάσεις της αστικής εξουσίας, μειώνει αντί να αυξήσει τη συναίνεση αυτών που θα την υποστούν. Ο φόβος που αρχίζει να διαπερνά κάθε πόρο του άρχοντος συγκροτήματος δεν μπορεί να ξεπεραστεί. Είναι ο φόβος του υπαρκτού φασισμού απέναντι στη δυναμική αμφισβήτηση των «από κάτω» που αδυνατεί πλέον να ελέγξει.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

(*) Πολιτικά. Για το "αλλοιώς" δεν ξέρω.

«Θαυμάσια εντυπωσιακή παρέλαση»...

Δεν ξέρω τί έκανε τον πρωθυπουργό Παπαδήμο να χαρακτηρίσει έτσι την ...σιδερόφρακτη παρέλαση. Αυτός την είδε από κοντά... Κάτι περισσότερο θα ξέρει από μένα που μόνο ωρισμένα "πλάνα" είδα από την τηλεόραση.
Θα ...σκάσω όμως αν δεν σάς πω πώς είδα αυτά που είδα.
1. Λυπήθηκα τους φουκαράδες μπαλονάδες, τους φτωχοδιάβολους που περιφέρονταν με φούσκες, οι οποίοι είχαν φοβερά κεσάτια. Σε ποιόν να πουλήσουν το εμπόρευμά τους αφού δεν υπήρχε "ρουθούνι" πολίτη σε απόσταση ...χιλιομέτρου από τον χώρο της παρέλασης;;; Και πώς να ανταγωνιστούν με τις τεράστιες φούσκες που κάθονταν στα έδρανα των επισήμων;;; Ή τους πολυπληθέστατους ...φουσκωτούς ένστολους που τους περιτριγύριζαν;;;
2. Λυπήθηκα και τους κακόμοιρους τους εύζωνους (με ποικιλία στολών από διάφορες περιοχές) που τους υποχρέωσαν να περνάνε με το αντιαισθητικό, άκομψο, άγαρμπο, εμετικό, εξωανθρώπινο "βήμα της χήνας".
3. Λυπήθηκα κάποιους στρατιώτες, που τους υποχρέωσαν να περνάνε κουνώντας το δεξί χέρι μέχρι ψηλά, πολύ ψηλά. Τόσο ψηλά που και εξάρθρωση θα μπορούσαν να πάθουν... Κι αν χαλάρωνε, αν αφαιρούνταν κάποιος και άφηνε ν' ανοίξει η παλάμη του... θα έκανε ΑΚΡΙΒΩΣ τον φασιστικό-ναζιστικό χαιρετισμό...
 4. Λυπήθηκα τον συντοπίτη μας ΠτΔ, που -για λόγους εθιμοτυπίας... δεν νομίζω ότι του λείπει η γνώση!- αναγκάστηκε να ψελλίσει το κλασσικό ψέμμα για ...«ενότητα» των αγωνιστών του '21. Ποιά ενότητα κ. Παπούλια;;; Αυτήν που ...«εμπεριείχε» την δολοφονία (γκρέμισμα από τα τείχη της Ακρόπολης!!!) του Οδυσσέα Ανδρούτσου ή την άλλη που «παρήγε» την φυλάκιση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη;;; Έτσι για να θυμίσω τα πολύ-πολύ χοντρά...
5. Χάρηκα όμως μιά ταμπέλα που φάνηκε (κατά τύχη υποθέτω...) σε κάποια "πλάνα":
«ΣΤΑΣΗ ΖΩΗΣ» έγραφε. Πολύ πετυχημένο!!!
Φασίζουσα "στάση ζωής" για τους ταγούς...
Εμείς όμως;;;
Ποιά "στάση ζωής" θα κρατήσουμε;;;

Να συλληφθεί και (προ)φυλακιστεί αμέσως ο Προβόπουλος!

Από πού πήρε το δικαίωμα ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας να ενημερώσει για το καλπάζον δημοσιονομικό έλλειμμα ΜΟΝΟΝ τους Καραμανλή-Παπανδρέου;;;

Λέει κάπου το Σύνταγμα και οι "κείμενοι" Νόμοι ότι ενημερωμένοι για τα κρατικά οικονομικά πρέπει να είναι μόνον τα «λουλούδια» του δικομματισμού και όχι η Βουλή ή -έστω!- όλοι οι πρόεδροι των κομμάτων;;;

Τί ρόλο παίζεις  Προβόπουλε;;; Όποιον γράφει ο Κανονισμός της Κρατικής Κεντρικής Τράπεζας για τον διοικητή της ή όποιον υπαγορεύουν τα προσωπικά σου συμφέροντα;;;

Κε Εισαγγελέα (Πλημελειοδικών, Εφετών ή Αρείου Πάγου, όποιος είναι αρμόδιος τέλος πάντων...) μήπως πρέπει να διατάξετε την άμεση παραπομπή του για βάναυσο βιασμό της δημοκρατίας ή -ας πούμε- βαρύτατη εγκληματική "απιστίαν περί την Υπηρεσίαν";;;